FOTORUBRIEK NR. 765

Op 18 november a.s. wordt deel 15 van Hers en geens dur Diessen gepresenteerd. Dit deel bevat een beschrijving door Ad Reijrink van de aangrijpende belevenissen van de 57 Diessenaren die eind jaren Ď40 en begin jaren Ď50 emigreerden naar BraziliŽ. Het betrof de families Theunissen, Van Riel, Stapelbroek, Assinck en Van Spreeuwel, alsmede enkele vrijgezellen. Men vraagt zich af wat de ouders van deze grote gezinnen heeft bezield om huis en haard te verkopen en te beginnen aan een hachelijk avontuur in de Braziliaanse wildernis. BraziliŽ, een onmetelijk groot land, met een taal die ze niet spreken, met een mediterrane cultuur, met een tropisch klimaat. Was het de zucht naar avontuur, de onzekere tijd vlak na de oorlog of gingen ze voor de toekomst van hun kinderen? We moeten deze emigratie zien in de tijdgeest van na de Tweede Wereldoorlog. In die tijd komt er in Nederland een ware emigratiegolf op gang. Vooral katholieke boeren van de oostelijke en zuidelijke zandgronden hebben grote gezinnen en kleine bedrijven en zien voor hun zonen geen toekomst in de landbouw. De boeren willen hun kinderen niet aan de lopende band laten werken in fabrieken in de ďgrote zedenloze stadĒ. Het is bovendien de tijd van de koude oorlog en veel mensen vrezen een nieuwe oorlog met het communistische Rusland. BraziliŽ geniet de voorkeur omdat het uitgesproken katholiek is en men er bovendien eigen kolonies mag stichten.
In 1950 besloten Frans en Tonnie van Spreeuwel-Diepstraten van de Lage Haghorst om naar BraziliŽ te emigreren. Ondanks dat er dan al berichten circuleerden dat er grote financiŽle problemen waren op de kolonie Holambra, zetten de het toch door. Van de familie krijgen ze een Philips-radio mee. Ze weten dan nog niet dat ze daar in BraziliŽ niets aan zullen hebben, omdat ze er geen elektriciteit hebben. De reis per boot duurt ongeveer 30 dagen. In Noord-BraziliŽ meren ze aan in de haven van Recife. Daar is een klooster met Nederlandse paters en van hen krijgen ze  slecht nieuws: het gaat financieel zeer slecht met de coŲperatie Holambra. Er is een groot tekort aan geld: al het geld dat de emigranten in de onderneming hebben gestoken is al op. Eigenlijk zijn ze al zo goed als failliet vůůrdat ze zich in BraziliŽ gevestigd hebben! In Holambra aangekomen blijken de problemen inderdaad erg groot te zijn. Zo groot dat in 1953 velen, onder wie de familie Van Spreeuwel, uit de coŲperatie treden en naar N„o-me-Toque verhuizen. Het gaat ze daar niet slecht, maar toch besluiten ze na tien jaar met hun dan 14 kinderen terug te keren naar Nederland. Begin november 1962 arriveren ze op de Haghorst, waar ze gaan wonen in het oude boerderijtje van de familie Van de Laar aan de Lage Haghorst.


























Familie Van Spreeuwel bij hun ďveestalĒ op hun boerderij in N„o-me-Toque, BraziliŽ.
V.l.n.r. zittend vooraan Mien en Jan. Eerste rij achter vader Frans (een koe melkend), moeder Tonnie met Jet, Tonnie, Bets, Wim en Huub. Tweede rij achter Annie, Lies van Herk (buurmeisje) en Corrie.



Reacties zijn altijd welkom via
Contactformulier of info@fotostichtingdiessen.nl of via telefoonnummer 013 5042413.
Terug hoofdpagina